foto:wiki
Reklame

Mihajlo Petrović  je bio srpski pilot sa pilotskom dozvolom broj 1. Prvi srpski pilot koji je izgubio život na borbenom zadatku.

Rođen je 14 juna 1884 godine. u selu Vlakča blizu Kragujevca.

Za podoficirsku artiljerijsku školu prijavio se 1903.godine. U Gardijski artiljerijski puk u Nišu raspoređen je 1905 god. Narednik je postao 1910.godine u garnizonu Beograd.

U Francuskoj je krajem maja pošao u Farmanovu pilotsku školu 1912.godine.Posle dvadeset dana obuke kao prvi u grupi izvršio je svoj prvi samostalni let. Posle uspešnog završetka obuke 22 i 23.juna 1912. godine  polaže završne ispite (mesec dana pre ostalih iz grupe) i tako postaje prvi srpski pilot aviona sa diplomom uz  međunarodnu pilotsku licencu FAI broj 979 a srpsku broj 1.

foto:wiki

 

Narednik Mihajlo Petrović raspoređen je u sastav novoosnovanog Primorskog aeroplanskog odreda,čiji je prvi borbeni zadatak bio da pruža vazdušnu podršku trupama koje su opsedale Skadar 1913 godine.

Po­gi­nuo je na današnji dan 20.marta 1913 godine , iz­vr­ša­va­ju­ći bor­be­ni za­da­tak. Jak udar ve­tra pre­vr­nuo je nje­gov avi­on, a re­men ko­ji­m je bio ve­zan za se­di­šte po­ki­dao se i ispao je iz aviona bez padobrana koji piloti u to vreme nisu nosili.

Na­red­nik Mi­hailo Pe­tro­vić je sa­hra­njen kod cr­kve u se­lu Bar­ba­lu­ši 21. mar­ta 1913. go­di­ne a zalaganjem Mihailovog brata, artiljerijskog potpukovnika, Živana Petrovića, 1. oktobra 1931. godine njegovi posmrtni ostaci su preneti u Beograd i sahranjeni u porodičnu grobnicu, uz vojne počasti i prisustvo rodbine i brojnih vazduhoplovaca.

Pukovnik avijacije u penziji i dugogodišnji pilot mr Zlatomir Grujić napisao je knjigu „Let u večnost – priča o prvom pilotu Srbije„.