Meša Selimović: "Srbin je slavno biti ali i skupo"

Ne menjaj svoju prirodu. Neki jure za srećom, drugi je stvaraju. Kada ti život stvori hiljadu razloga za plakanje, pokaži mu da imaš hiljadu razloga za osmeh"

Mehmed Meša Selimović rođen je 26.aprila 1910 godine. u Tuzli gde je završio osnovnu i srednju školu. Filozofskii fakultet u Beogradu upisao je 1930.godine.na studijskoj grupi srpskohrvatski jezik i jugoslovenska književnost.Diplomirao je 1934 godine.

Od 1935. do 1941. godine radi kao profesor Građanske škole, a potom je 1936. godine postavljen za suplenta u Realnoj gimnaziji u Tuzli.

[caption id="attachment_22635" align="alignnone" width="800"] foto:worldon[/caption]

Prve dve godine rata živeo je u Tuzli, gde je bio uhapšen zbog saradnje sa Narodnooslobodilačkim pokretom, a u maju 1943. godine prešao je na oslobođenu teritoriju. Tada je postao član Komunističke partije Jugoslavije i član Agitprop-a za istočnu Bosnu, potom je bio politički komesar Tuzlanskog partizanskog odreda.

U Beograd je pešao 1944 godine. gde je obavljao značajne političke i kulturne funkcije da bi tri godine kasnije 1947. godine živeo je u Sarajevu i radio kao: profesor Više pedagoške škole, docent Filozofskog fakulteta, umetnički direktor "Bosna-filma", direktor drame Narodnog pozorišta kao i glavni urednik IP "Svjetlost".

Posle prve knjige, zbirke pripovedaka "Prva četa" (1950), s temom iz NOB-a, objavljuje roman "Tišine" (1961). Slede knjige, zbirka pripovedaka "Tuđa zemlja" (1962) i kratki poetski roman "Magla i mjesečina" (1965).

Derviš i smrt" iz 1966 godine. kritika je odmah oduševljeno pozdravila kao izuzetno delo. Sledi, takođe, značajan roman "Tvrđava" iz 1970. Ova dela prevode se i objavljuju i u drugim zemljama.

[caption id="attachment_22636" align="alignnone" width="696"] foto:tuzla[/caption]

Hodaćemo bez razloga, radovaćemo se bez razloga, smijaćemo se bez razloga, s jednim jedinim razlogom, što smo živi i što se volimo. A kud ćes veći razlog".

Meša Selimović umro je  na današnji dan 11. jula 1982. godine u Beogradu, gde je sahranjen u "Aleji zaslužnih građana Beograda".