foto:pisci

„Ne menjaj svoju prirodu. Neki jure za srećom, drugi je stvaraju. Kada ti život stvori hiljadu razloga za plakanje, pokaži mu da imaš hiljadu razloga za osmeh“- Meša Selimović

Mehmed Meša Selimović rođen je 26.aprila 1910 godine. u Tuzli gde je završio osnovnu i srednju školu. Filozofskii fakultet u Beogradu upisao je 1930.godine.na studijskoj grupi srpskohrvatski jezik i jugoslovenska književnost.Diplomirao je 1934 godine.

Od 1935. do 1941. godine radi kao profesor Građanske škole, a potom je 1936. godine postavljen za suplenta u Realnoj gimnaziji u Tuzli.

foto:worldon

Prve dve godine rata živeo je u Tuzli, gde je bio uhapšen zbog saradnje sa Narodnooslobodilačkim pokretom, a u maju 1943. godine prešao je na oslobođenu teritoriju. Tada je postao član Komunističke partije Jugoslavije i član Agitprop-a za istočnu Bosnu, potom je bio politički komesar Tuzlanskog partizanskog odreda.

„Ljubav je valjda jedina stvar na svetu koju ne treba objašnjavati ni tražiti joj razlog“.

U Beograd je pešao 1944 godine. gde je obavljao značajne političke i kulturne funkcije da bi tri godine kasnije 1947. godine živeo je u Sarajevu i radio kao: profesor Više pedagoške škole, docent Filozofskog fakulteta, umetnički direktor „Bosna-filma“, direktor drame Narodnog pozorišta kao i glavni urednik IP „Svjetlost“.

Posle prve knjige, zbirke pripovedaka „Prva četa“ (1950), s temom iz NOB-a, objavljuje roman „Tišine“ (1961). Slede knjige, zbirka pripovedaka „Tuđa zemlja“ (1962) i kratki poetski roman „Magla i mjesečina“ (1965).

Derviš i smrt“ iz 1966 godine. kritika je odmah oduševljeno pozdravila kao izuzetno delo. Sledi, takođe, značajan roman „Tvrđava“ iz 1970. Ova dela prevode se i objavljuju i u drugim zemljama.

foto:tuzla

„Hodaćemo bez razloga, radovaćemo se bez razloga, smijaćemo se bez razloga, s jednim jedinim razlogom, što smo živi i što se volimo. A kud ćes veći razlog“.

Meša Selimović umro je  na današnji dan 11. jula 1982. godine u Beogradu, gde je sahranjen u „Aleji zaslužnih građana Beograda“.